My kitchen stories

Mijn fouten en momenten van falen

Mijn fouten en momenten van falen

Vandaag wil ik het eens hebben over het maken van fouten. En over falen. Want ik ben best wel goed geweest in het afkeuren van de verkeerde keuzes die ik maakte. Een pad dat ik volgde dat niet zo uit bleek te pakken als ik hoopte. Falen dus, in mijn ogen. Ik bleek een hele waslijst te hebben en ik heb het idee dat ik niet de enige ben. Maar fouten maken is juist goed. En belangrijk. Zo, dan is het nu tijd om te laten zien hoe ik tot die conclusie kwam. 

Laat ik meteen beginnen dat ik het liever geen fouten wil noemen. Dat deed ik altijd wel, maar dat slaat helemaal nergens op. Om je een beetje het idee te geven hoe het er in mijn hoofd aan toe ging, zal ik het niet vervangen door ‘les’, of ‘leermoment’. Want dat is echt niet hoe ik toen dacht.

Verkeerde opleiding kiezen

Zoals ik al zei: ik had een hele waslijst. De ‘fout’ (ja, ik zet het bewust tussen aanhalingstekens) die de laatste jaren als een rode draad door mijn leven liep, is mijn opleiding. Al tijdens mijn opleiding journalistiek had ik al vaag het idee dat het niet helemaal mijn ding was. Maar pas na mijn afstuderen, toen ik drie maanden in Midden Amerika reisde, kwam ik er achter dat ik helemaal geen journalist wilde zijn. De druk van het naar nieuws jagen, de negativiteit die er omheen hangt, ik wilde het niet.
Toch hing ik die gedachte onder het kopje ‘je hebt gereisd, dan wil je sowieso niet terug de realiteit in’. Klaar zijn met je opleiding en erachter komen dat je het werk niet wilt doen, dat is pas een hele stomme fout maken! (Dacht ik.)

De 4 jaar daarna heb ik niet als journalist gewerkt, want het lukte me niet om werk te vinden. Faalactie nummer twee. Ik worstelde elk jaar weer opnieuw met de stem in mij die zei: DIT WIL IK NIET! Ja, zo duidelijk als hoofdletters was die, maar ik negeerde hem volledig. Want compleet ander werk doen dan waar ik voor gestudeerd had vond ik pas echt falen.

Toen ik de opleiding jongerencoach deed afgelopen jaar, bedacht ik me: wauw, dit past super goed bij me! Wat als ik deze richting 10 jaar geleden had gekozen, hoe anders zou het dan gelopen zijn! Dan had ik gewoon al meteen de goede keuze gemaakt! Maar nee, dat zou het waarschijnlijk niet geweest zijn. Het is sowieso geen foute keuze. Ik kan me het moment dat ik voor journalistiek koos nog heel goed herinneren; ik wist gewoon niet beter. Ik dacht dat dat het enige was wat ik kon. De opleiding heeft van mij dan geen journalist gemaakt, maar ik heb er super veel geleerd.

Falen? Ultieme vorm van vrij zijn, rennen door een grasveld met bloemen

Bijna-falen

De Midden Amerika reis was er nog een. In Nicaragua besefte ik hoe erg ik mijn vriend (die ik amper drie maanden kende) miste. Of beter gezegd, op weg naar Schiphol toe al. Ik was vooraf zo relaxed, die drie maanden zouden zo voorbij zijn! Niet dus he. Ik had de drie mooiste en tegelijk drie moeilijkste maanden tot dan toe! Ik wilde heel graag de reis afmaken, want ik voelde dat ik dat moest doen voor mezelf, dus ik bleef. En leerde daar zo ontzettend veel over mezelf.
Maar al zou ik terug naar Nederland zijn gegaan na een maand, ook dat is oke. Terug komen op je beslissing betekent niet dat je faalt. Het betekent dat je uit je comfort zone bent gestapt. Dat je iets geprobeerd hebt. En geleerd. Als je in je eentje besluit te gaan reizen, maar erachter komt dat je enorme heimwee hebt, wat is er dan erg aan weer naar huis komen?

Annuleren van plannen

Onlangs organiseerde ik een vegan paaslunch, als een variatie op de High Green Tea’s die ik verzorg. Ik wilde eens wat nieuws proberen, mijn werkgebied vergroten. Er kwamen alleen niet genoeg aanmeldingen en last-minute besloot ik de lunch niet door te laten gaan. Mijn eerste reactie was: ik heb gefaald! Het is me niet gelukt om genoeg mensen enthousiast te krijgen voor het concept. Zie je wel!
Ik dacht aan de mensen die van het evenement af wisten en die nu konden zien dat ik het annuleerde. Wat moesten ze wel niet van me denken?
Had ik het dan niet moeten organiseren? Dan had ook niemand online kunnen zien dat ik het van plan was en dat het niet door ging.
Ik riep al heel snel al die gedachtes een halt toe. Want ik besefte dat ik mezelf gek maakte door op die manier te denken. Ik probeerde iets en dat is niet gelukt. Maar ik heb het geprobeerd!

Stoppen met sporten

Ik begon een jaar of zeven geleden met hardlopen, wat ik ongeveer vijf jaar heb gedaan. Ik kwam alleen niet verder dan 6 kilometer achter elkaar rennen. Mijn lichaam leek niet meer te kunnen dan dat. Ik keek naar anderen die zonder veel trainen 10 kilometer liepen. Ik dacht dat ik vast iets fout moest doen. En toen ik besloot te stoppen met hardlopen kon ik dat moeilijk niet als falen zien. Daarna besloot ik andere sporten te gaan doen, die beter bij mijn lichaam passen en heimwee naar hardlopen heb ik niet.

High Green Tea - vegan high tea

Fouten maken is goed

Vroeger faalde ik naar mijn idee zo vaak, dat ik op een gegeven moment uit voorzorg niet aan mijn omgeving vertelde dat ik ergens mee bezig was. Een sollicitatie bijvoorbeeld. Of een belangrijk examen. Want het niet halen en het vooraf niet verteld hebben, betekende voor mij hetzelfde als ‘het heeft niet plaatsgevonden’.
Moeten vertellen aan anderen dat iets me niet gelukt was, vond ik het aller moeilijkste.

Hoe beter kun je het bekijken dan zo (en dit is hoe ik het nu graag doe): vertel tegen iedereen die het maar wil weten wat je gaat doen en wat je plannen zijn. Misschien kunnen ze je helpen of hebben ze tips. Ze raken betrokken bij je en dat is fijn. Mocht het mis gaan, dan zijn er mensen die je kunnen helpen. Ze na afloop nog het hele verhaal moeten vertellen – als je een schouder nodig hebt om op uit te huilen – lijkt me ook niet ideaal.
Ze gaan echt niet al die dingen onthouden die je niet gelukt zijn. Wat iemand wel onthoudt is de dingen die je probeert. Wanneer je in het diepe springt, risico’s durft te nemen, kortom fouten durft maken.
Hoe kun je ooit beter worden zonder fouten te maken? Hoe weet je dan of je iets hebt geleerd?
Ik geloof dat je van elke ervaring kunt leren. Terug komen op een keuze die je hebt gemaakt, vergt moed. Fouten durven maken betekent risico’s durven nemen. En alleen wanneer je uit je comfortzone stapt en risico’s neemt (en gegarandeerd dat je fouten gaat maken), betekent dat je groeit. Ik maak in de keuken vaak genoeg mislukte muffins en taarten. Die omarm ik (en gooi ik daarna in de prullenbak). Want ik weet een ding zeker: de volgende poging kan alleen maar beter worden en daarmee ik ook!

Wauw, ik ben ruim 1100 woorden verder. Dit artikel is een stuk langer geworden dan ik dacht. Ik gaf al aan dat ik een waslijst had, haha. Ik kan er zelfs nog meer bedenken, maar you get the point, right? 😉

En jij, hoe kijk jij aan tegen de fouten die je maakt?



4 thoughts on “Mijn fouten en momenten van falen”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *