My kitchen stories

Moeilijke keuzes en mijn droombaan

Moeilijke keuzes en mijn droombaan

Hallo en welkom bij een nieuw deel uit de reeks ‘Inge probeert haar hart te volgen.’
Ha ha. Oke, even serieus. Ik schrijf vaker over dat je moet doen waar je blij van wordt en hoe fijn het is om te kiezen voor jezelf. Dat vind ik ook echt. Alleen soms ben ik er zelf ook pijnlijk slecht in. Maar: ik heb sinds kort een hele grote stap in de goede richting gezet. En dat vind ik zo spannend en ook een beetje eng, dat ik het verhaal echt moest delen. Ik hoop dat het jou kan helpen of inspireren. Here we go. 

Wat ik nu echt wil

Al jaren, sinds het moment dat ik afstudeerde, worstel ik met het vraagstuk hoe mijn werkende leven er in hemelsnaam uit moet zien. Ik en zo ongeveer elke twintiger met mij. Want je moet doen wat je leuk vindt, toch? Voor mij bleek dat toch niet zo makkelijk als ik in eerste instantie had gedacht.
Een baan hebben die je helemaal het einde vindt, dat zag ik toch niet zo snel gebeuren. Want HOE DAN? Eentje waar ik echt helemaal op mijn plek ben, dat is toch te veel gevraagd? Dat bestaat niet. Dat die overtuigingen door anderen waren ingegeven en niet uit mezelf kwamen, wist ik niet.

De afgelopen maanden liet het werk vraagstuk me echter helemaal niet meer los. Ik kwam namelijk – mede door de opleiding jongerencoach die ik volg, daarover later meer – erachter dat ik niet aan het doen was wat bij de echte Inge paste. Communicatiemedewerker zijn, teksten schrijven, dat past bij me, maar niet écht. Snap je het nog?
‘Ik werk als zzp’er en toch ben ik niet tevreden met hoe ik mijn werkende leven inricht.’ Ha, de ironie. Je zou toch zeggen dat als ik zelfstandige mijn leven in kan richten precies zoals ik dat zelf wil? Maar waarom deed ik dat dan niet?

De verandering

Ik wist een ding zeker: ik moest iets doen. Iets moest er veranderen. Doen waar ik voor gestudeerd heb en daarom goed kan is leuk (en soms ook helemaal niet leuk), maar doen wat me het meest blij maakt is vele malen beter. Ik was al begonnen met een stap in de goede richting door te starten met High Green Tea. Vegan huiskamer high tea’s organiseren. Ik wist namelijk een ding zeker en dat is dat ik iets met mensen wilde doen. Behoorlijk vaag nog, ik weet het. Ik hou ervan een fijne sfeer voor mezelf en anderen te creëren. Om eten te maken. Van goede gesprekken en echt wat voor een ander kunnen betekenen.
Yes, die high tea’s organiseren, daar geniet ik dus echt van! Ik voelde mijn hart al sneller kloppen en zag dat droombeeld van mezelf over 5 jaar een stukje meer ingekleurd worden.

huiskamer high tea

Mijn droombaan

Dat droombeeld, misschien is het handig als ik daar wat meer over vertel. Mijn droom is om op een prachtige locatie, in een verbouwde boerderij, retreats, workshops, coaching, yoga, kunst en eten samen te brengen. Als ik dat beeld voor mezelf oproep, word ik helemaal warm vanbinnen. Ik zie mezelf daar staan. En ik weet: dit is het.
Toen ik dat eenmaal wist voor mezelf (dat beeld kwam begin dit jaar in me op), begon het moeilijke deel pas. Want ik besefte hoe ver ik van dat plaatje af stond. Ik was afgestudeerd journalist met praktisch alleen maar communicatie-gerelateerde werkervaring. Hoe ga je van journalist naar coach/ gastvrouw/ functie waar ik nog niet eens een naam voor weet?

Ik begon ermee dat beeld weer te parkeren. Ik moest van mezelf erop vertrouwen dat ik het universum een eerste signaal had gegeven. Nu vooral mijn ogen en oren open houden. Een paar maanden later kwamen er mensen op mijn pad die me vertelden over de opleiding jongerencoach. Hoewel ik er nog nooit aan had gedacht om dat te gaan doen, voelde dat het meest logische wat ik kon bedenken. Ik had een intakegesprek en een in september startte ik met de opleiding. Weer een puzzelstukje van mijn plaatje gevonden!

De moeilijkste stap

Toen kwam begin deze maand de moeilijkste stap. Me losmaken van het werk dat ik doe omdat ik het kan, het veilig is, omdat ik er geld mee kan verdienen en omdat het destijds logisch was om te doen. Omdat het zo hoorde. Ik kon het niet meer blijven doen, niet met de kennis die ik mede dankzij de opleiding over mezelf had verkregen. Mijn contract verloopt aan het einde van dit jaar en dan neem ik afscheid van een opdracht waar ik dan een jaar voor heb gewerkt. Ook betekent het veel meer dan alleen dat.
Die stap nemen voelt doodeng. Ik spring daarmee voor mijn gevoel in het diepe. Op 1 januari heb ik – vooralsnog – geen vast inkomen. En nu nog geen idee hoe ik dan mijn geld verdien. Het enige dat ik weet is dat ik me focus op dat plaatje. Die puzzel die ik compleet wil maken.

Natuurlijk komt er wel een vorm van inkomsten, daar zorg ik wel voor. Alleen zijn het dan wel inkomsten die ik verkrijg door iets te doen wat beter bij de Inge past die ik graag wil zijn.
Wauw, ik ben bijna 900 woorden verder en als je dit leest betekent dat jij ook bijna 900 woorden hebt gelezen. Ik ben blij dat ik dit verhaal heb kunnen delen!

Ik ben benieuwd: heb jij een baan waar je helemaal blij van wordt? Geloof je daar überhaupt in? Wat zou jij graag willen doen?

Foto’s: Ramona Verhoek



9 thoughts on “Moeilijke keuzes en mijn droombaan”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *